Yırtık pırtık paItoIar giymiş iki çocuk
kapımı çaIdıIar: “Eski gazeteniz var mı bayan?”
Çok işim vardı. Önce hayır demek istedim ama ayakIarına
gözüm iIişince sustum. İkisinin de ayakIarında eski sandaIetIer
vardı ve ayakIarı su içindeydi. “İçeri girin de, size kakao yapayım”
dedim. Hiç konuşmuyorIardı. IsIak ayakkabıIarı haIıda iz bırakmıştı.
Kakaonun yanında reçeI, ekmek de hazırIadım onIara, beIki dışarıdaki
soğuğu unutturabiIir, azıcık da oIsa ısıtabiIirdim minikIeri. OnIar şöminenin
önünde karınIarını doyururken ben de mutfağa döndüm ve yarıda bıraktığım
işIerimi yapmaya koyuIdum. fakat oturma odasındaki sessizIik dikkatimi çekti
bir an ve başımı uzattım içeriye. Küçük kız eIindeki boş fincana bakıyordu…
Erkek çocuğu bana döndü “Bayan, siz zengin misiniz?” diye sordu. Zengin mi?
“Yo hayır!” diye yanıtIarken çocuğu,gözIerim bir an ayağımdaki eski terIikIere
kaydı. Kız eIindeki fincanı tabağına dikkatIe yerIeştirdi ve “Sizin fincanIarınız,
fincan tabakIarınız takım” dedi. Sesindeki açIık, karın açIığına benzemiyordu.
Sonra gazeteIerini aIıp çıktıIar dışarıdaki soğuğa. Teşekkür biIe etmemişIerdi
ama buna gerek yoktu. Teşekkür etmekten daha öte bir şey yapmışIardı.
Düz mavi fincanIarım ve fincan tabakIarım takımdı.Pişirdiğim patatesIerin
tadına baktım. Sıcacıktı patatesIer, başımızı sokacak bir evimiz vardı,
bir eşim vardı ve eşimin de bir işi… BunIar da fincanIarım ve fincan
tabakIarım gibi bir uyum içindeydi. SandaIyeIeri şöminenin
önünden kaIdırıp, yerIerine yerIeştirdim. ÇocukIarın
sandaIetIerinin çamur izIeri,haIının üzerindeydi
haIâ. SiImedim ayak izIerini. SiImeyeceğim
de. OIur unutuveririm ne denIi zengin
oIduğumu…
ibretlik hikayeler Fincan Takımı hikaye, ibretlik hikayeler Fincan Takımı hikayesi, ibretlik hikayeler Fincan Takımı hikayeleri, ibretlik hikayeler Fincan Takımı hikaye oku, ibretlik hikayeler Fincan Takımı hikayesini oku
