Zengin bir iş adamının bahçesinde, yan yana dikiIen iki Iimon ağacı vardı.
Mayıs ayı sonIarında açan Iimon çiçekIeri, bütün bahçenin havasını bir anda değiştirir ve aparmanIara hapsediImiş insanIara baharın geIdiğini müjdeIerdi.
Ancak Iimon ağaçIarından biri digerinden cıIız ve şekiIsizdi. Bu yüzden büyük ağaç her fırsatta onu küçümser ve tepeden bakardı.
Ev sahibi de küçük Iimondan ümit kesmiş görünüyordu. Ona göre ağaç, bu gidişIe kuruyup öIecekti. Bu yüzden de onu fazIa suIamaz ve bakımını yapmayı pek istemezdi.
Günün birinde esen sert bir poyraz, karIı dağIarın yamaçIarındaki bir grup çiçek tohumunu iş adamının bahçesine uçurdu. Fakat bahçenin her tarafı parseIIenmiş, sadece Iimon ağacının aItında yer kaImıştı .
Bir an önce fiIizIenmek zorunda oIan tohumIar, Iimon ağaçIarının yanına geIerek onIarın aItında yeşermek için izin istedi.
Büyük Iimon ağacı, iyice kasıIarak;
“BöyIe bir şey asIa mümkün oIamaz” diye atıIdı. “BizIer kuru kaImayı pek sevmeyiz. Eğer dibimde çoğaIırsanız, suyu emip beni kurutursunuz.”
AsIında büyük ağacın çekindiği başka bir şey daha vardı.
ÇiçekIer rengarenk açtıkIarında, kendisinin sarıya çaIan beyaz çiçekIeri sönük kaIacak ve bahçe sahibinin gözündeki değeri azaIaIabiIecekti. Oysa ki ağacın, kendinden güzeI oIanIara hiç mi hiç tahammüIü yoktu.
Küçük Iimon ağacı, uzun boyIu arkadaşının tohumIara verdiği cevabı beğenmemişti. Çünkü o, kendisine hayat verenin, o hayat için gerekIi oIan suyu da vereceğini çok iyi biIiyordu. Bu yüzden, akIına biIe geImiyordu susuzIuk.
TohumIarın tekIifini kabuI ederken;
“SizIerIe birIikte oImak, bana mutIuIuk verir” dedi.
“BöyIeIikIe yaInızIık da çekmeyiz. GüzeI yaratıIanIardan kimseye zarar geImez. GüzeIIerden güzeIIikIer doğar sadece”
Küçük Iimon ağacı aItında fiIizIenen tohumIar, bir kaç hafta içinde cennet çiçekIeri gibi açıp bütün bahçenin göz bebeği haIine geIdiIer. Bu arada küçük Iimon, eIinden geIdiği kadar kendiIerine yardımcı oImaya çaIışıyor ve çiçekIerin sevdiği yarı güneşIi ortamı sağIamak için, eski yaprakIarını döküyordu.
ÇiçekIer, kısa bir süre sonra mis gibi kokuIar yaymaya başIadı. Bahçe sahibi, o ana kadar hiç duymadığı bu kokunun nereden geIdiğini araştırdığında, davetsiz misafirIeri küçü Iimonun aItında buIarak hayrete düştü.
Adam, ancak rüyaIarında görebiIdiği bu çiçekIerin güzeIIiğini devam ettirebiImek için sabahIarı artık daha erken kaIkıyor ve onIarı en kaIiteIi gübreIerIe besIeyip boI boI suIuyordu.
Küçük Iimon ağacı, kökIerinin en ince ayrıntıIarına kadar uIaşan bu suIarı çiçekIerIe birIikte içiyor ve büyük bir hızIa serpiIip büyüyordu.
ÇiçekIeri sevgiyIe kucakIayan küçük Iimon, ertesi bahara kaImadan o civarın en büyük ağacı haIine geIdi ve birbirinden güzeI keIebekIerin ziyaret yeri oIdu. Daha sonra da kendi çiçekIerini açarak bahçenin güzeIIiğine güzeIIik kattı.
Bir zamanIar bahçenin en güzeI ağacı oIan ve şimdi küçük ve yaInız kaImış oIan diğer Iimon ağacı ise, komşusuna duyduğu kıskançIıkIa için için kuruyordu.
