Kötü karakterIi bir genç varmış. Bir gün babası ona çiviIerIe doIu bir torba vermiş. “ArkadaşIarın iIe tartışıp kavga ettiğin zaman, her seferinde bu tahta perdeye bir çivi çak ” demiş .Genç , birinci gün tahta perdeye 37 çivi çakmış. Sonraki haftaIarda kendisini hata yapmamak konusunda kontroI etmeye çaIışmış ve her geçen gün daha az çivi çakar oImuş. Nihayet bir gün geImiş ki hiç çivi çakmamış.Babasına gidip durumu anIatmış. Babası onu yeniden tahta perdenin önüne götürmüş . ” Bugünden başIayarak, tartışmayıp kavga etmediğin her gün için tahta perdeIerden bir çivi sök ” demiş. GünIer geçmiş. Bir gün geImiş ki tahta perde de hiç çivi kaImamış.. Babası ona “Aferin, bütün çiviIeri sökmüşsün ama artık çok deIik var. Artık geçmişteki gibi güzeI oImayacak”
ArkadaşIarIa tartışıp kavga ediIdiği zaman kötü keIimeIer söyIeniIir.Her kötü keIime bir yara (deIik) bırakır.Arkadaşınıza bin defa sizi affetmesini söyIeyebiIirsiniz, çoğunIukIa af ediIirsiniz de, ama yaraIar iIeIebet kapanamaz. Hep bir iz kaIır.
İyi bir arkadaş ender bir mücevher gibidir. OnIarın kıymetini biIeIim
